علي رند جي ڪهاڻي – خيرپور جو سادو ڇوڪرو، قوم جو رهنما بڻجي ويو
سال: 2029
جاءِ: ريحان ڪاليج، ڪراچي – ڊپلوما ورهائڻ جي تقريب
اسٽيجم تي هڪ نوجوان بيٺو هو، جنهن جي اکين ۾ روشني هئي، هٿ ۾ ڊپلوما، ۽ دل ۾ هزارين خواب. نالو پڪاريو ويو:
“علي رند ولد غلام محمد رند – خيرپور، سنڌ!”
تالين جي گونج، ساٿين جي سڏڪن، ۽ امڙ جي اکين مان لڙڪ نڪري آيا.
علي مائيڪ تي آيو، ٿورو جهڪيو، ۽ چيائين:
“چار سال اڳ مان هڪ اهڙو ڇوڪرو هئس، جيڪو صرف سوچيندو هو – هاڻي مان سيکاريندو آهيان. مان ريحان ڪاليج ۾ سکيو آهيان ته زندگي فقط سانس کڻڻ جو نالو ناهي، پر پنهنجي ۽ ٻين جي زندگي سنوارڻ جو نالو آهي.”
⸻
چار سال اڳ…
علي پهريون دفعو ڪراچي آيو، ته دل ڊڄي رهي هئي. وڏو شهر، اجنبي ماڻهو، ۽ انگرزي جيڪا ڪڏهن سکڻ ۾ نه آئي.
پر ريحان ڪاليج ۾ ڪجهه نرالو هو:
هتي توھان کي “ساڌو” نه پيا بڻائين، پر ساڃاهه وارو بڻائين پيا.
⸻
پهريون سال – ڄاڻ جو ڏيوالو
علي سکيو ته:
• ڪيئن چيٽGPT سان سنڌيءَ ۾ ڳالھائي سگهجي ٿو
• ڪيئن ACCL جو پھريون باب پڙهجي ٿو: “مان ڪير آھيان؟ مان ڇا ڪري سگھان ٿو؟”
• ڪيئن موبائل رڳو تصويرون کڻڻ لاءِ نه، پر علم جي دري کولڻ لاءِ آھي
علي پاڻ پڙهيو، پوءِ ٻين ساٿين کي سمجهائڻ لڳو. ڄڻڪ هڪ ننڍڙو استاد سندس اندر مان جنم ورتو.
⸻
ٻيون سال – هٿن سان ڪم، دل سان تربيت
علي اسڪول جا ڪم ڪرڻ لڳو:
باثروم صاف ڪرڻ، بلب مٽائڻ، ديوارون رنگڻ، ۽ سکڻ جو ذوق وڌائڻ.
هو رڳو پڙهندڙ نه رهيو — هاڻ هو جوڙيندڙ ۽ ٺاهيندڙ بڻجي ويو.
⸻
🗣 ٽيون سال – ڳالھائڻ ۽ سيکارڻ
علي سکيو ته انگريزيءَ کان ڊڄڻ نه آھي.
۽ پوءِ چيٽGPT، يُوٽيوب، ۽ انگريزي لفظن سان کيس ياري ٿي وئي.
هن زوم تي پنهنجن ڳوٺ وارن کي ACCL سيکارڻ شروع ڪيو.
ڪراچيءَ مان خيرپور تائين سندس آواز پهچي ويو — علم سان ڀريل، محبت سان ڳنڍيل.
⸻
چوٿون سال – واپس ڳوٺ، نئين مشن سان
علي موٽي آيو خيرپور.
هڪ خالي ڪمرو صاف ڪيو، ڪجهه پٽيون وڌيون، ۽ 20 ٻارن کي روزانو 1 ڪلاڪ سيکارڻ لڳو.
هو هاڻ استاد هو — دل سان، جذبي سان، سنڌ سان.
⸻
اڄ جو ڏينهن – فخر، پيار، ۽ نئون واعدو
علي پنهنجي ڊپلوما کڻي جڏهن اسٽيجم تان لٿو، ته سندس امڙ وراڻيو:
“پٽ! تون رڳو خيرپور جو علي نه آهين — تون ريحان ڪاليج جو نڪتل ستارو آهين، جيڪو هاڻ ٻئي لاءِ به روشني بڻجندو.”
⸻
علي جا آخري لفظ:
“منهنجي ڀائرن، ڀينرن، ۽ دوستن – جيڪڏھن مان ڪري سگھان ٿو، ته توهان به ڪري سگهو ٿا. بس هڪ موقعو کپي. ريحان ڪاليج اوهان جو رستو بدلائي سگھي ٿو – جيئن منهنجو بدلائي ڇڏيو.”
سال: 2029
جاءِ: ريحان ڪاليج، ڪراچي – ڊپلوما ورهائڻ جي تقريب
اسٽيجم تي هڪ نوجوان بيٺو هو، جنهن جي اکين ۾ روشني هئي، هٿ ۾ ڊپلوما، ۽ دل ۾ هزارين خواب. نالو پڪاريو ويو:
“علي رند ولد غلام محمد رند – خيرپور، سنڌ!”
تالين جي گونج، ساٿين جي سڏڪن، ۽ امڙ جي اکين مان لڙڪ نڪري آيا.
علي مائيڪ تي آيو، ٿورو جهڪيو، ۽ چيائين:
“چار سال اڳ مان هڪ اهڙو ڇوڪرو هئس، جيڪو صرف سوچيندو هو – هاڻي مان سيکاريندو آهيان. مان ريحان ڪاليج ۾ سکيو آهيان ته زندگي فقط سانس کڻڻ جو نالو ناهي، پر پنهنجي ۽ ٻين جي زندگي سنوارڻ جو نالو آهي.”
⸻
چار سال اڳ…
علي پهريون دفعو ڪراچي آيو، ته دل ڊڄي رهي هئي. وڏو شهر، اجنبي ماڻهو، ۽ انگرزي جيڪا ڪڏهن سکڻ ۾ نه آئي.
پر ريحان ڪاليج ۾ ڪجهه نرالو هو:
هتي توھان کي “ساڌو” نه پيا بڻائين، پر ساڃاهه وارو بڻائين پيا.
⸻
پهريون سال – ڄاڻ جو ڏيوالو
علي سکيو ته:
• ڪيئن چيٽGPT سان سنڌيءَ ۾ ڳالھائي سگهجي ٿو
• ڪيئن ACCL جو پھريون باب پڙهجي ٿو: “مان ڪير آھيان؟ مان ڇا ڪري سگھان ٿو؟”
• ڪيئن موبائل رڳو تصويرون کڻڻ لاءِ نه، پر علم جي دري کولڻ لاءِ آھي
علي پاڻ پڙهيو، پوءِ ٻين ساٿين کي سمجهائڻ لڳو. ڄڻڪ هڪ ننڍڙو استاد سندس اندر مان جنم ورتو.
⸻
ٻيون سال – هٿن سان ڪم، دل سان تربيت
علي اسڪول جا ڪم ڪرڻ لڳو:
باثروم صاف ڪرڻ، بلب مٽائڻ، ديوارون رنگڻ، ۽ سکڻ جو ذوق وڌائڻ.
هو رڳو پڙهندڙ نه رهيو — هاڻ هو جوڙيندڙ ۽ ٺاهيندڙ بڻجي ويو.
⸻
🗣 ٽيون سال – ڳالھائڻ ۽ سيکارڻ
علي سکيو ته انگريزيءَ کان ڊڄڻ نه آھي.
۽ پوءِ چيٽGPT، يُوٽيوب، ۽ انگريزي لفظن سان کيس ياري ٿي وئي.
هن زوم تي پنهنجن ڳوٺ وارن کي ACCL سيکارڻ شروع ڪيو.
ڪراچيءَ مان خيرپور تائين سندس آواز پهچي ويو — علم سان ڀريل، محبت سان ڳنڍيل.
⸻
چوٿون سال – واپس ڳوٺ، نئين مشن سان
علي موٽي آيو خيرپور.
هڪ خالي ڪمرو صاف ڪيو، ڪجهه پٽيون وڌيون، ۽ 20 ٻارن کي روزانو 1 ڪلاڪ سيکارڻ لڳو.
هو هاڻ استاد هو — دل سان، جذبي سان، سنڌ سان.
⸻
اڄ جو ڏينهن – فخر، پيار، ۽ نئون واعدو
علي پنهنجي ڊپلوما کڻي جڏهن اسٽيجم تان لٿو، ته سندس امڙ وراڻيو:
“پٽ! تون رڳو خيرپور جو علي نه آهين — تون ريحان ڪاليج جو نڪتل ستارو آهين، جيڪو هاڻ ٻئي لاءِ به روشني بڻجندو.”
⸻
علي جا آخري لفظ:
“منهنجي ڀائرن، ڀينرن، ۽ دوستن – جيڪڏھن مان ڪري سگھان ٿو، ته توهان به ڪري سگهو ٿا. بس هڪ موقعو کپي. ريحان ڪاليج اوهان جو رستو بدلائي سگھي ٿو – جيئن منهنجو بدلائي ڇڏيو.”
🎓 علي رند جي ڪهاڻي – خيرپور جو سادو ڇوڪرو، قوم جو رهنما بڻجي ويو
سال: 2029
جاءِ: ريحان ڪاليج، ڪراچي – ڊپلوما ورهائڻ جي تقريب
اسٽيجم تي هڪ نوجوان بيٺو هو، جنهن جي اکين ۾ روشني هئي، هٿ ۾ ڊپلوما، ۽ دل ۾ هزارين خواب. نالو پڪاريو ويو:
“علي رند ولد غلام محمد رند – خيرپور، سنڌ!”
تالين جي گونج، ساٿين جي سڏڪن، ۽ امڙ جي اکين مان لڙڪ نڪري آيا.
علي مائيڪ تي آيو، ٿورو جهڪيو، ۽ چيائين:
“چار سال اڳ مان هڪ اهڙو ڇوڪرو هئس، جيڪو صرف سوچيندو هو – هاڻي مان سيکاريندو آهيان. مان ريحان ڪاليج ۾ سکيو آهيان ته زندگي فقط سانس کڻڻ جو نالو ناهي، پر پنهنجي ۽ ٻين جي زندگي سنوارڻ جو نالو آهي.”
⸻
⏳ چار سال اڳ…
علي پهريون دفعو ڪراچي آيو، ته دل ڊڄي رهي هئي. وڏو شهر، اجنبي ماڻهو، ۽ انگرزي جيڪا ڪڏهن سکڻ ۾ نه آئي.
پر ريحان ڪاليج ۾ ڪجهه نرالو هو:
هتي توھان کي “ساڌو” نه پيا بڻائين، پر ساڃاهه وارو بڻائين پيا.
⸻
🧠 پهريون سال – ڄاڻ جو ڏيوالو
علي سکيو ته:
• ڪيئن چيٽGPT سان سنڌيءَ ۾ ڳالھائي سگهجي ٿو
• ڪيئن ACCL جو پھريون باب پڙهجي ٿو: “مان ڪير آھيان؟ مان ڇا ڪري سگھان ٿو؟”
• ڪيئن موبائل رڳو تصويرون کڻڻ لاءِ نه، پر علم جي دري کولڻ لاءِ آھي
علي پاڻ پڙهيو، پوءِ ٻين ساٿين کي سمجهائڻ لڳو. ڄڻڪ هڪ ننڍڙو استاد سندس اندر مان جنم ورتو.
⸻
🧹 ٻيون سال – هٿن سان ڪم، دل سان تربيت
علي اسڪول جا ڪم ڪرڻ لڳو:
باثروم صاف ڪرڻ، بلب مٽائڻ، ديوارون رنگڻ، ۽ سکڻ جو ذوق وڌائڻ.
هو رڳو پڙهندڙ نه رهيو — هاڻ هو جوڙيندڙ ۽ ٺاهيندڙ بڻجي ويو.
⸻
🗣 ٽيون سال – ڳالھائڻ ۽ سيکارڻ
علي سکيو ته انگريزيءَ کان ڊڄڻ نه آھي.
۽ پوءِ چيٽGPT، يُوٽيوب، ۽ انگريزي لفظن سان کيس ياري ٿي وئي.
هن زوم تي پنهنجن ڳوٺ وارن کي ACCL سيکارڻ شروع ڪيو.
ڪراچيءَ مان خيرپور تائين سندس آواز پهچي ويو — علم سان ڀريل، محبت سان ڳنڍيل.
⸻
🌱 چوٿون سال – واپس ڳوٺ، نئين مشن سان
علي موٽي آيو خيرپور.
هڪ خالي ڪمرو صاف ڪيو، ڪجهه پٽيون وڌيون، ۽ 20 ٻارن کي روزانو 1 ڪلاڪ سيکارڻ لڳو.
هو هاڻ استاد هو — دل سان، جذبي سان، سنڌ سان.
⸻
🎓 اڄ جو ڏينهن – فخر، پيار، ۽ نئون واعدو
علي پنهنجي ڊپلوما کڻي جڏهن اسٽيجم تان لٿو، ته سندس امڙ وراڻيو:
“پٽ! تون رڳو خيرپور جو علي نه آهين — تون ريحان ڪاليج جو نڪتل ستارو آهين، جيڪو هاڻ ٻئي لاءِ به روشني بڻجندو.”
⸻
❤️ علي جا آخري لفظ:
“منهنجي ڀائرن، ڀينرن، ۽ دوستن – جيڪڏھن مان ڪري سگھان ٿو، ته توهان به ڪري سگهو ٿا. بس هڪ موقعو کپي. ريحان ڪاليج اوهان جو رستو بدلائي سگھي ٿو – جيئن منهنجو بدلائي ڇڏيو.”
0 Comentários
0 Compartilhamentos
322 Visualizações